Στα χέρια σού δώσαν τον Άδωνι,
φύλαγέ του, θεά, τη μνήμη αθάνατη
βαθιά στον οίκο του Άδη, αδύναμος ίσκιος και όνειρο,
χαρά της ζωής μας και δύναμη.
Ό,τι τελειώνει στα χέρια σου έρχεται,
ό,τι απ΄το εφήμερο σώζεται, σχἠματα διάφανα,
μνήμες θαμπές, του ανθρώπινου μύθοι,
στην αυλή σου, κυρά, φυτρώνουν ασφόδελοι.
Τρομερή Περσεφόνη και σεις οι άλλοι θεοί,
δώστε μας γνώση και χρόνο
στάλα τη στάλα να πιούμε
τη ζωή που μας δόθηκε.
Στον Γ.
10 Μαϊου 2011
μέρα μεσημέρι σκοτάδι
στο κινητό μου
φως μαγικό μου
Ασφόδελος του Ξωμερίτη
1 σχόλιο:
Θαυμάσιο!
Δημοσίευση σχολίου